Kolejny kryzys paliwowy, tym razem związany z eskalacją konfliktu na Bliskim Wschodzie i zakłóceniami dostaw ropy oraz gazu, ponownie potwierdził znaczenie dywersyfikacji źródeł energii i ograniczania zależności importowej. Między bezpieczeństwem energetycznym, bezpieczeństwem państwa i konkurencyjnością gospodarki można dziś postawić znak równości.

Transformacja energetyczna w Polsce postępuje mimo ciągłych opóźnień w przyjmowaniu strategii sektorowych. Z roku na rok rośnie znaczenie odnawialnych źródeł energii. W czerwcu 2025 r. po raz pierwszy odnotowano wyższą produkcję energii z OZE niż z węgla, a ponad połowa mocy w systemie to źródła odnawialne. Kolejny rok z rzędu Polska obniża emisyjność produkcji energii przy jednoczesnym wzroście PKB. Jednocześnie współczynnik wykorzystania mocy bloków węglowych osiąga najniższe poziomy od dziesięcioleci, co potwierdza trwałą zmianę struktury krajowego miksu energetycznego. Transformacja przyspiesza również po stronie nowych technologii i odbiorców końcowych. W 2025 r. moc prosumenckich magazynów energii podwoiła się, a rynek pojazdów elektrycznych szybko się rozwija. Pomimo wolniejszego tempa niż kilka lat wcześniej, moc instalacji prosumenckich i pomp ciepła nadal przyrasta. Już od poprzedniego kryzysu energetycznego widać, że obywatele biorą sprawy w swoje ręce, stając się jednym głównych z motorów transformacji.

Postępująca modernizacja nie oznacza jednak całkowitego ograniczenia zależności od paliw kopalnych. W ostatnim roku wzrosło znaczenie gazu ziemnego w elektroenergetyce i ciepłownictwie, a poziomy importu i wykorzystania tego paliwa pozostają wysokie. Rosnąca rola gazu ziemnego w tych sektorach wskazuje na potrzebę wypracowania długoterminowej strategii dla tego paliwa i zdefiniowania jego roli również w przemyśle i gospodarstwach domowych.

Dynamiczny rozwój OZE, znacznie szybszy w przypadku fotowoltaiki niż energetyki wiatrowej, ujawnia także rosnące wyzwania systemowe. W 2025 r. ponad dwukrotnie wzrosła skala ograniczeń generacji (redysponowanie) w stosunku do roku poprzedniego, a prognozy operatora wskazują na dalsze nasilenie tego zjawiska w 2026 r. Pokazuje to, że tempo rozwoju nowych mocy coraz wyraźniej wyprzedza rozwój elastyczności systemu elektroenergetycznego.

W kolejnej edycji Rocznika prezentujemy dane podsumowujące ubiegły rok w czterech obszarach:

• rynek energii w Polsce,
• Krajowy System Elektroenergetyczny,
• surowce energetyczne,
• wpływ sektora energii na klimat i emisje.

Coraz większym wyzwaniem w pracach nad publikacją staje się dostępność danych. Przykładowo dane dotyczące importu gazu ziemnego prezentowane przez instytucje odpowiedzialne za publikowanie danych statystycznych są trudniej dostępne, mniej dokładne lub całkowicie ich brakuje w zależności od źródła. Ograniczenia publicznie dostępnych informacji utrudniają agregowanie wskaźników i monitorowanie zmian zachodzących na rynku energii. Tymczasem w warunkach przyspieszającej transformacji, transparentność danych staje się jednym z warunków skutecznego prowadzenia polityki energetycznej, budowania zaufania społecznego do zmian i oceny efektywności podejmowanych działań.

● Zużycie energii oraz paliw (zwłaszcza gazu ziemnego) w polskiej gospodarce stale rośnie, ale wyraźnie zmniejsza się rola węgla. W połączeniu ze wzrostem wykorzystania OZE Polska zaczyna obniżać emisje gazów cieplarnianych.
● Polska gospodarka powróciła do poziomu zużycia gazu ziemnego sprzed odcięcia od importu z Rosji, tj. 50% większego niż w 2004 r.
● Od dekady zużycie ropy naftowej w Polsce pozostaje na stałym poziomie, tj. wyższym o ok. 40% niż w 2004 r. 
● Wyraźnie widoczne jest rozdzielenie (tzw. decoupling) pomiędzy wzrostem gospodarczym w postaci PKB a malejącymi emisjami gazów cieplarnianych.

● Od 1990 r. Polska zmniejszyła emisje gazów cieplarnianych netto o 27,8% (w całej UE redukcja wyniosła 39,0%). Od 2005 r., czyli od uruchomienia systemu handlu emisjami, spadek wyniósł 14,0%.
● Wśród krajów, które w 1990 r. emitowały ponad 50 mln ton CO₂ liderem redukcji emisji jest Rumunia (-70,3%). W 1990 r. była szóstym największym emitentem w Europie.
● We Włoszech i Hiszpani po wprowadzeniu systemu ETS emisje po kilku latach zaczęły szybko spadać. W Polsce przez długi czas pozostawały na podobnym poziomie, a wyraźny spadek widać dopiero w ostatnich latach.

● W latach 2015–2024 krajowe zużycie energii nie uległo znacznej zmianie, bo wzrosło zaledwie o 2,3% (93 PJ), przy spadku podaży o 22,1% (-628 PJ).
● Spadek pozyskania wynikał głównie z ograniczenia wykorzystania węgla, przy jednocześnie zbyt powolnym rozwoju OZE i rosnącym znaczeniu gazu ziemnego pochodzącego głównie z importu. Prowadzi to do zwiększającej się zależności polskiej gospodarki od zagranicznych dostaw energii.

● Uzależnienie polskiej gospodarki od importu energii* w latach 2015–2024 wzrosło z 29% do 46%. Rok wcześniej było ono niższe o 1 p.p.
● Od lat największe uzależnienie importowe dotyczy ropy naftowej, której zużycie w Polsce aż w 96–98 % pochodzi z zagranicy.
● W 2024 r. uzależnienie od importu gazu ziemnego wyniosło 82% (w 2025 r. szacunkowo też 82%). To o 9 p.p. więcej niż w 2015 r.
● Import węgla kamiennego energetycznego w 2024 r. pokrył 16% krajowego zużycia (w 2025 r. było to szacunkowo 18%). Od 2015 r. zależność od importu węgla kamiennego energetycznego zwiększyła się o 19 p.p, a jeszcze w 2015 r. Polska wydobywała więcej węgla kamiennego niż zużywała.
● Uzależnienie od importu energii odnawialnej (głównie biopaliw i biomasy) oscyluje wokół zera.

● W 2025 r. wartość importu netto surowców energetycznych i paliw do Polski wyniosła szacunkowo 104 mld zł. Niemal połowę tej kwoty (49%) stanowił import netto ropy naftowej (51 mld zł), 29% gazu ziemnego (31 mld zł), a 1% węgla (0,8 mld zł).
● Z Rosji w 2025 r. importowano jedynie n-butany do produkcji paliwa. Wartość tego importu wyniosła 0,6 mld zł, czyli mniej niż 1% łącznej wartości importu surowców i paliw. W 2016 r. import z Rosji stanowił 81% całkowitego kosztu.
● Po niemal całkowitym wyeliminowaniu dostaw paliw z Rosji, to Arabia Saudyjska stała się największym beneficjentem uzależnienia importowego Polski. W 2025 r. zarobiła na dostawach do Polski 24,3 mld zł. Znaczną część importu surowców zapewniają nam także Stany Zjednoczone, Norwegia oraz Dania.

● Proces dywersyfikacji kierunków dostaw nadal jest widoczny.
● W 2024 r. nie importowano z Rosji węgla kamiennego energetycznego, gazu ziemnego, ani ropy naftowej. Kierunek ten zastąpiono krajami takimi jak Kazachstan i Kolumbia (węgiel kamienny); Katar, USA i Dania (gaz ziemny); Arabia Saudyjska, Norwegia i Gujana (ropa naftowa).

● Zużycie energii elektrycznej brutto wyniosło w 2025 r. 175,2 TWh. Zużycie odbiorców końcowych stanowiło 86,6% (151,8 TWh), a pozostałe 13,4% (23,4 TWh) to m.in. zużycie na potrzeby własne elektrowni i elektrociepłowni (7,6%) oraz straty w sieciach przesyłowych i dystrybucyjnych (4,9%).
● Pompowanie wody w elektrowniach szczytowo-pompowych wymagało w 2025 r. zużycia 1,5 TWh energii elektrycznej – to 0,8% krajowego zużycia brutto. Jednostki te wyprodukowały 1,1 TWh, zatem sprawność tych magazynów energii wyniosła 72%.
● W 2024 r. (najnowsze dane) największym odbiorcą końcowym energii elektrycznej był przemysł (66,9 TWh). Na drugim miejscu plasowały się gospodarstwa domowe, które zużyły 32,7 TWh.
● Na potrzeby transportu zużyto w 2024 r. 6,8 TWh. Jest to wzrost o 5,7% r/r i o 48,4% względem 2016 r.

● Wzrost zużycia energii elektrycznej (związany z elektryfikacją sektorów) będzie z jednej strony wpływał na zwiększanie obciążenia systemu elektroenergetycznego, ale z drugiej – pozwoli zmniejszyć zużycie energii ogółem (np. ropy, węgla, gazu) w całej gospodarce ze względu na wyższą sprawność.
● W 2024 r. sprzedaż pomp ciepła była niższa niż w poprzednich trzech latach i wyniosła ponad 72 tys. sztuk. Na koniec 2025 r. było ich 809 tys. Przybyło też 96 tys. samochodów elektrycznych (BEV i PHEV), których na koniec 2025 r. było 238 tys.

● W 2025 r. przybyło ponad 0,4 GW mocy z gazu ziemnego.
● Znaczące zmiany odnotowano w źródłach odnawialnych, których przybyło 5,4 GW (+16%). 
● Za większość wzrostu mocy osiągalnych OZE odpowiada energetyka słoneczna (+4,7 GW), z czego niemal 1 GW to fotowoltaiczne instalacje prosumenckie.
● Przybyło również 0,6 GW mocy wiatrowych, co jest w większości efektem realizacji inwestycji zawartych na aukcjach OZE we wcześniejszych latach.

● Na koniec 2025 r. moc instalacji prosumenckich wyniosła 13,0 GW. Oznacza to przyrost o 8,2% (1,0 GW) w ciągu roku. 
● Na tę moc składa się ponad 1,6 mln instalacji prosumenckich (+5,9% r/r). Instalacje fotowoltaiczne stanowią 99,97% z nich. 
● Szacowana łączna produkcja energii elektrycznej prosumentów wynosi ok. 11,6 TWh. Szacowana autokonsumpcja wyniosła ok. 2,9 TWh, co oznacza, że ok. 1,6% krajowego zużycia nie musiało zostać przesłane przez KSE.
● Prosumenci wprowadzili do sieci 8,7 TWh energii elektrycznej. Odpowiada to 5,0% energii wyprodukowanej w kraju
● Średnia moc nowych instalacji fotowoltaicznych stale rośnie. W 2025 r. wynosiła ona 11,1 kW.

● 52,2% wyniósł udział węgla w produkcji energii elektrycznej brutto w 2025 r. (o 3,0 p.p. mniej niż w 2024 r.). 
● Udział produkcji z OZE wyniósł 31,4%, czyli o 0,7 p.p. więcej niż w 2024 r. Rekordowa produkcja na poziomie 54,7 TWh sprawiła, że znalazła się ona na drugim miejscu w miksie elektroenergetycznym w 2025 r.
● Najwyższy poziom w historii osiągnęła także produkcja energii elektrycznej z gazu ziemnego – 24,6 TWh (14,1% produkcji energii elektrycznej).
● Jednostki węglowe zanotowały najniższy od dziesięcioleci współczynnik wykorzystania mocy – 30%. Jeszcze w 2016 r. wynosił on 46%.
● Także elektrownie wiatrowe w 2025 r. cechowały się niskim współczynnikiem wykorzystania mocy – 25% względem wieloletniej średniej na poziomie 28%.

● Wraz z rozwojem OZE rośnie ich rola w bilansie systemu – przy pomocy odnawialnych źródeł wyprodukowano 31% energii w 2025 r. Wśród nich główną rolę grają źródła pogodozależne – instalacje fotowoltaiczne i elektrownie wiatrowe. Ich udział w produkcji energii elektrycznej osiągnął poziom 26%. Dla porównania w 2016 r. wynosił on niecałe 8%.
● W 2025 r. były one odpowiedzialne w każdej godzinie za od 0,6% do 69,8% produkcji energii elektrycznej.

● Produkcja z węgla spadła o 4,4 TWh (-4,6% r/r): z kamiennego spadła o 1,8 TWh (-3,0% r/r), a z brunatnego o 2,6 TWh (-7,1% r/r).
● Produkacja z gazu ziemnego wzrosła o 3,9 TWh (+18,7% r/r).
● Wśród OZE najbardziej dynamicznie rosła produkcja z fotowoltaiki (+14,4% r/r, +2,6 TWh) i współspalania biomasy (+31,3% r/r, +0,5 TWh).
● Produkacja z farm wiatrowych uległa zmniejszeniu (-3,9% r/r, -1,0 TWh) mimo przyrostu mocy osiągalnej. Jest to skutek niższej wietrzności, szczególnie w miesiącach zimowych.

● Szacunkowo 1378,7 GWh energii elektrycznej w 2025 r. poddano nierynkowemu redysponowaniu (ang. curtailment). Jest to równe niemal 3% potencjalnej produkcji z tych źródeł oraz równowartość rocznego zużycia niemal 700 tys. gospodarstw domowych.
● 983 GWh, czyli 71,3% redukcji dotyczyło ograniczenia pracy instalacji fotowoltaicznych (nieprosumenckich), pozostałe 396 GWh (28,7%) dotyczyło farm wiatrowych.
● Utracony potencjał obniżenia kosztów paliw i uprawnień do emisji*, które mogłaby przynieść zredukowana energia w 2025 r. wynoszą 519 mln zł.
● Nierynkowe redysponowanie jest narzędziem utrzymywania stabilności i regulacyjności systemu, wykorzystywanym jako ostateczność przez Operatora Systemu Przesyłowego. Główną przyczyną zjawiska jest niewielka elastyczność systemu (przede wszystkim elektrowni konwencjonalnych) w połączeniu z wysoką mocą OZE.

● W drugim półroczu 2024 r. w Polsce hurtowe ceny energii wyniosły 103 euro/MWh – jest to spadek o 5,1% r/r ale wzrost o 65,5% względem pierwszego półrocza 2021 r., tj. cen sprzed kryzysu.
● Uwzględniając wszystkie podatki i daniny, w II półroczu 2025 r. zanotowano skok ceny energii elektrycznej dla gospodarstw domowych w Polsce, która wyniosła 29,3 eurocenta/kWh – to nadal o 33% mniej niż w Niemczech, 25% mniej niż w Czechach oraz 5% mniej niż w Szwecji. Najtańszą energię elektryczną miała Słowacja, względem której cena w Polsce była o 41% wyższa.
● Po odliczeniu podatku VAT oraz wszystkich możliwych do odzyskania podatków i danin, średnia cena energii elektrycznej dla małego i średniego przemysłu w Polsce wynosiła w II połowie 2025 r. 19,2 eurocenta/kWh i była niższa o 35% niż dla gospodarstw domowych. 
● Ceny energii elektrycznej dla przemysłu energochłonnego w Polsce są jednymi z najwyższych w Unii Europejskiej. W II połowie 2025 r. płacił za energię elektryczną 14,3 eurocenta/kWh.

● W 2025 r. import węgla energetycznego do Polski wyniósł 6,2 mln ton – to niemal tyle samo co w 2024 r., ale o 0,4 mln ton (+7%) więcej niż w 2016 r.
● 66% importowanego węgla pochodziło z Kazachstanu, 25% z Kolumbii, 3% z Czech, a 7% z innych państw.
● W 2025 r. wyeksportowano 2 mln ton węgla kamiennego energetycznego – to 0,2 mln ton (9%) więcej niż w 2024 r., ale o  5 mln ton (-70%) mniej niż w 2016 r. Głównymi odbiorcami polskiego węgla były Czechy (53%), Słowacja (22%), Ukraina (16%) i Niemcy (2%).

● W 2025 r. zużycie węgla kamiennego energetycznego wyniosło szacunkowo 37,8 mln ton, co oznacza spadek względem 2024 r. o 0,6 mln ton (-2% r/r). 
● Import netto spadł o 0,2 mln ton (o 5%, do 4,1 mln ton). Wydobycie spadło o 2,1 mln ton (o 6%, do 30,8 mln ton). Zapasy węgla szacunkowo zmalały o 2,9 mln ton.
● Na przestrzeni 10 lat zużycie węgla kamiennego spadło o 23,7 mln ton (-39%), wydobycie spadło o 26,8 mln ton (-47%), a import netto wzrósł o 4,7 mln ton. W 2016 r. Polska była eksporterem netto węgla kamiennego.

● Szacunkowe zużycie węgla kamiennego energetycznego spadło w 2025 r. o 6% (-2,5 mln ton) r/r, do 37,8 mln ton.
● W 2025 r. 83% węgla kamiennego energetycznego (31,2 mln ton) zużyto do produkcji energii elektrycznej i ciepła w elektrowniach, ciepłowniach i elektrociepłowniach. Pozostałe 17% (6,6 mln ton) to łączne zużycie pozostałych gałęzi gospodarki (głównie w gospodarstwach domowych).
● Najbardziej spada zużycie węgla w produkcji energii elektrycznej oraz w gospodarstwach domowych.
● W 2024 r. (najnowsze dostępne dane) gospodarstwa domowe zużyły 5,7 mln ton węgla kamiennego energetycznego (wówczas 14%) – to o 0,8 mln ton mniej r/r (-12%) i o 4,6 mln ton (-45%) mniej niż w 2016 r.

● W 2025 r. utrzymała się dywersyfikacja kierunków dostaw gazu ziemnego do Polski – po zakończeniu importu z Rosji. Spadł on z 11,5 mld m³ w 2016 r. do 0 mld m³ w 2023 r. Od tego czasu Polska nie importuje gazu ziemnego z Rosji.
● W 2025 r. ok. 39% importowanego gazu pochodziło z Danii (Baltic Pipe). Istotnymi dostawcami były także USA (ok. 31%) i Katar (ok. 11%).
● Łącznie w 2025 r. import gazu ziemnego (zarówno rurociągami, jak i LNG) wyniósł rekordowe 20,2 mld m³, czyli o 3,7 mld m³ więcej niż w roku poprzednim (+23%) i 5,7 mld m³ więcej niż 10 lat temu (+40%). Eksport za granicę także był najwyższy w historii i wyniósł 2,3 mld m³.
● Głównymi połączeniami, przez które w 2025 r. do Polski wpływał gaz ziemny były Baltic Pipe (46% importu) oraz Terminal LNG w Świnoujściu (42% importu).
● W 2022 r., po rozpoczęciu inwazji Rosji na Ukrainę, kierunki importu gazu uległy znacznej zmianie. Import z Ukrainy oraz gazociągu jamalskiego zmalał na rzecz terminala LNG oraz nowo otwartego Baltic Pipe. W 2025 r. Polska była eksporterem netto gazu do Ukrainy.

● W 2025 r. zużycie gazu ziemnego wzrosło w stosunku do poprzedniego roku o 1,0 mld m³ (+5% r/r) – do 20,2 mld m³ ekwiwalentu gazu wysokometanowego.
● Import netto wzrósł o 1,6 mld m³ (+10% r/r, do 17,9 mld m³). Wydobycie krajowe wzrosło o 0,1 mld m³ (+3% r/r, do 4,2 mld m³), a zapasy zmalały o 0,2 mld m³. Pod koniec 2025 r. wypełnienie magazynów wyniosło 83,8%. 
● Przez dekadę zużycie gazu ziemnego wzrosło o 3,3 mld m³ (+19%), a wydobycie krajowe spadło o 0,4 mld m³ (-10%). Import netto wzrósł o 4,5 mld m³ (+33%).

● W 2025 r. 36% gazu ziemnego (272,9 PJ) zużyto do produkcji energii elektrycznej i ciepła. Energetyka odpowiada za zdecydowaną większość przyrostu zużycia gazu. Łączne zużycie w pozostałych gałęziach gospodarki wyniosło szacunkowo 64% (475,1 PJ).
● Największym konsumentem gazu w Polsce jest przemysł, który w 2024 r. (najnowsze dostępne dane) był odpowiedzialny za 31% zużycia (226,4 PJ). Oznacza to wzrost o 9% względem poprzedniego roku, ale spadek o 6% względem 2016 r.
● Drugim największym konsumentem gazu w Polsce są gospodarstwa domowe, które w 2024 r. były odpowiedzialne za 25% zużycia (177,3 PJ). Oznacza to wzrost o 1% r/r oraz o 22% od 2016 r.
● Zużycie gazu ziemnego spadło w 2022 r. w wyniku wzrostu cen i odcinania się od importu z Rosji. Powoli wraca jednak do poziomu sprzed rozpoczęcia kryzysu 2021-2023 i wybuchu pełnoskalowej wojny.

● W 2025 r. utrzymała się dywersyfikacja kierunków dostaw ropy naftowej do Polski.
● Historycznie największym dostawcą ropy naftowej do Polski była Rosja. W 2016 r. jej udział w imporcie wynosił 81% (20,3 mln ton), w 2023 r. 5% (1,1 mln ton), a od 2024 r. Polska nie importuje ropy naftowej z Rosji.
● Miejsce Rosji w dostawach ropy do Polski zajęły Arabia Saudyjska (47% importu, 12,0 mln ton) i Norwegia (32%, 8,2 mln ton). Z Gujany przypłynęło 8% tego surowca (2,0 mln ton), a z pozostałych kierunków 12% (3,1 mln ton). 
● Łącznie import ropy naftowej do Polski wyniósł 25,4 mln ton, czyli o 2% więcej niż w 2024 r. 
● Polska niemal nie eksportuje ropy naftowej.

● W 2025 r. zużycie ropy naftowej wzrosło do 26,5 mln ton, tj. o 1,1 mln ton więcej r/r (+4%).
● Import wzrósł o 0,6 mln ton (o 3%, do 25,4 mln ton), a krajowe wydobycie wzrosło o 3% (do 0,8 mln ton). Zapasy zmalały o 0,2 mln ton.
● Na przestrzeni lat 2016–2025 zużycie ropy wzrosło o 0,7 mln ton (-3%), wydobycie spadło o 0,2 mln ton (-18%), a import netto wzrósł o 1,1 mln ton (+4%).

● W 2025 r. ceny surowców energetycznych nadal utrzymywały się powyżej poziomu sprzed kryzysu energetycznego i rosyjskiej agresji na Ukrainę. 
● Gaz ziemny przesyłany lądem zanotował spadek cen względem 2024 r. Na europejskiej giełdzie TTF spadek cen wynosi 42% r/r, na polskiej TGE – 31%. Za to na amerykańskim Henry Hub, będącym odniesieniem dla cen LNG, zanotowano wzrost r/r o 19%. Względem 2019 r. ceny te są wyższe odpowiednio o 29%, 52% oraz 12%.
● Cena węgla zmalała na europejskiej giełdzie ARA o 27% r/r. Jednak względem 2019 r. węgiel był nadal droższy o 13%.
● Spadek cen w 2025 r. zanotował także polski węgiel (PSCMI1), który staniał o 28% r/r. Tym samym jego cena była niższa o 14% niż pod koniec 2019 r.

● W 2024 r. Polska była na ósmym miejscu na świecie (o dwie pozycje niżej niż w 2023 r.) pod względem emisyjności zużycia energii pierwotnej*.
● Najbardziej emisyjną gospodarkę miała Republika Południowej Afryki (3,31 t CO₂/toe). Polska z wynikiem 2,65 t CO₂/toe (-0,02 r/r) uplasowała się zaraz za Indiami. Dla porównania gospodarka brytyjska emitowała o 27,2% mniej niż Polska (1,93 t CO₂/toe), a francuska o 57,0% mniej (1,14 t CO₂/toe). Najmniejszą emisyjnością ma Szwecja.

● Emisyjność produkcji energii elektrycznej w 2024 r. w Polsce wyniosła 554 kg CO₂/MWh i była to druga najwyższa wartość w UE (w 2023 r. Polska była najbardziej emisyjna).
● Tak wysoka emisyjność ma i będzie miała wpływ na przemysł, m.in. ze względu na rosnącą wagę śladu węglowego w produkcji przemysłowej, który należy raportować. Przy wysokich cenach uprawnień do emisji CO₂ istotnie zwiększa się również koszt generacji energii elektrycznej, co przekłada się na jej wysokie ceny na rynku hurtowym.

● W grudniu 2025 r. średnioważona miesięczna cena uprawnień do emisji CO₂ na rynku pierwotnym (EEX) wyniosła 82,74 euro/t CO₂. Za to średnioważona cena z całego roku wyniosła 73,43 euro/t CO₂.
● W 2025 r. zanotowano znaczny wzrost cen EUA* w zestawieniu z poprzednim rokiem.
● Wolumen sprzedanych przez Polskę uprawnień wyniósł w 2025 r. 52,5 mln ton. To o 6,8 mln ton mniej niż w 2024 r. 
● Budżet kraju zyskał 16,3 mld zł na aukcjach uprawnień do emisji CO₂ (EUA i EUAA**). To o 0,2 mld zł mniej niż w 2024 r., ale o 15,7 mld zł więcej niż w 2016 r. 
● Łączne przychody budżetu państwa ze sprzedaży uprawnień do emisji CO₂ w latach 2016–2025 wyniosły nominalnie 139,4 mld zł, co po uwzględnieniu inflacji (w cenach stałych z 2025 r.) odpowiada kwocie 171,4 mld zł.

Niniejszy artykuł jest wyborem kluczowych danych, zebranych w raporcie "Transformacja energetyczna w Polsce. Rocznik 2026". Sięgnij do raportu, aby dowiedzieć się więcej!